Panaginip

Sa pagdilat ng aking mga mata, kasabay nito ang mabilis na pagtibok ng aking puso. Humihikbi ako. Umiiyak.

Pasado alas-4 palang ng madaling araw. Napakatahimik ng paligid. Madilim ang bawat sulok ng silid. Pumikit akong muli. Kahit medyo naninikip ang dibdib, sinikap kong pulutin ang bawat piraso ng aking panaginip. Pinagtagni-tagni ito hanggang unti-unting mabuo.


********************

Umalis saglit ang aking ina sa bahay. Hindi man malinaw kung saan siya pumunta, alam kong naiwan nyang bukas ang pintuan. May mga lalake, tatlong lalake. Pilit kong inaaninag ang kanilang mukha sa aking isipan ngunit hindi ito maarok ng aking utak. Malabo ang rehistro ng kanilang mukha sa aking alaala at kahit kulay ng kanilang mga suot ay hindi ko narin natandaan. 

Pumasok ang tatlong lalake sa bahay. Ninakaw ang aming mga kagamitan. Habang ginagawa nila ito, isang tsismosang kapitbahay ang nakiusyoso pero pagkatapos nun, nawala narin siya sa eksena. Para siyang hangin na dumaan lang sa aking panaginip.

Sumunod ang aking Tito na nakatira lang din katabi ng aming bahay. Nakita daw niya kung paanong isakay ang aming mga gamit sa isang nakaparadang sasakyan pero hindi nya nagawang magtanong sa mga ito.

Ilang minuto ang lumipas, dumating ako sa bahay. Pagbukas ko ng pinto napansin ko na wala na ang aming tv. Wala narin ang cabinet sa kusina at pagbukas ko ng aking kwarto, wala narin ang cabinet ko kung saan nandun ang lahat ng aking mga gamit, damit at naipong pera...


********************

Pilit kong hinanap ang kahulugan ng aking panaginip sa internet dahil narin sa udyok ng isang kakilala sa facebook (Stefania Fernandez) pero para akong naghahanap ng balon sa gitna ng disyerto. Napakahirap hanapin. Hindi ko matagpuan.

Sa aking pagiisip, paulit-ulit kong pinagaralan ang aking panaginip kaya kahit hindi man sigurado, nakabuo ako ng sariling conclusion base sa lawak ng aking karanasan at naaabot ng aking kaisipan.

Maaaring ang kahulugan ng aking panaginip ay may kinalaman sa aking trabaho at pamilya. Maaaring isang araw, mawala nalang bigla ang lahat ng tinatamasa kong karangyaan sa buhay na makakaapekto sa kalagayan ng aking ina at ng aking pamilya. Nakakatakot man isipin pero nagpapasalamat parin ako.

Dahil sa aking panaginip, palagi kong maiisip na magdasal at pagbutihin ang aking trabaho. Ito ang aking magiging gabay upang lalong pahalagahan ang meron ako ngaun at mga bagay na darating pa sa mga susunod na mga araw...

Ikaw, palagi ka rin bang nananaginip?

A Proud Filipina

I found this article in one of Shamcey's fan page in Facebook. She wrote this article to show her support to Ms.Universe Philippines and I really admire how proud she is as a Filipina.

With Zandra Digma's permission, i will share this article to you guys...

WHY DO I HAVE TO WASTE MY TIME VOTING FOR MS. PHILIPPINES?
By Zandra Digma

“I don’t understand why you need to take a leave again wasting your time to vote over and over for your Ms. Philippines!”

This is the reaction of my confused American boss when he learned from my co-employee that I’m taking another day off to spend time voting for Shamcey. Well, he has all the reason to react like that because I must admit that I’ve been totally disengaged with my work since the pageant commenced in Brazil.

I really don’t know why I’ve been acting so weird lately. I think I am becoming a Miss U addict. But I’m not really a pageant-fanatic. I’ve never been one and not even trying to be. In fact, I hate pageantry because of the stereotyping that is commonly associated with it. But there’s really something about our representative this time that I have to force myself to campaign for her here in Singapore and via internet to reach even the farthest place where there are Filipinos.

I want to vote for her because she now becomes an inspiration to many. I think this growing pageant interest in me and in many of us is not just plain “fanaticism” but an avenue to release the frustrations we see in our society. For the longest time, our people have lost their sense of identity. They see themselves as corrupt. They see themselves uncompetitive. We put down on ourselves as people because of so many bad news we see on our daily lives. “Only in the Philippines” sometimes becomes a cynical line to refer to the silliness of our Pinoy experience. But this lady, Shamcey Supsup, out of nowhere suddenly becomes an icon of Filipino pride, hope and determination that we, as Pinoy, can always excel in whatever we want to do in life.

I really want her to win not just to prove to the world that the most beautiful comes from the Philippines, but more importantly to serve as a reminder to our people that we all can be “Ms. Philippines.” Every man and woman of this nation can wear that sash and be proud to tell the world that we can put the name of our country back to the world map because we are Filipinos.



***************************************************************


Thanks Zandra!

Eid Holidays

Hanggang tenga ang ngiti ko ngaun. Siguro halos lahat ng mga nagtatrabaho sa middle east ay ganito rin ang pakiramdam dahil last day of work na. Medyo mahaba-haba rin ang holiday (6days- Aug30-September4) kaya naman ang mga kaibigan ko dito ay abala na sa pagpaplano maliban sa akin.

Kawawa naman ako. Plano sana ng lola nyo na gumora sa UAE kaso hanggang ngaun hindi parin narerenew ang working visa ko kaya for sure hindi ko masyadong maeenjoy ang aking bakasyon. Pero di bale na, eenjoyin ko nalang ang mga local na lalake dito sa Oman. Charot!

Eid-Al-Fitr!

Pagkatapos ng halos isang buwang pagtitika ng mga Muslim para malinis ang kanilang mga sarili, ipagdiriwang na nila ang Eid-Al-Fitr na ang ibig sabihin ay "Bagong Simula" o "Bagong Buhay". Dito na magsisimula ang panibagong pagkakataon para sa lahat ng kapatid nating Muslim.

At habang sinusulat ko ang mga titik sa pahinang ito ng aking blog, busy na ang mga kaibigan nating Muslim. Kwento nga sa akin ng tagatimpla namin ng kape at tsa-a dito, kapag daw sumasapit ang eid, malaki-laki daw ang ipinapadala nyang pera sa pamilya nya sa Bangladesh dahil talaga daw naghahanda ng masasarap na pagkain ang kanyang ina. Ito rin daw ang panahon na bumibili sila ng mga bagong damit at ibang kagamitan tulad ng relo at sapatos. Kumbaga sa atin, katumbas ito ng Pasko at Bagong Taon.

Sa panahon din daw na ito, maaari akong humingi ng eideya (regalo) sa mga Muslim na makakasalubong o makikita ko. Parang aginaldo lang sa atin. At talaga daw nagbibigay sila, dahil ito ay naaayon sa kanilang tradisyon na hindi pwedeng tanggihan. Nakakatuwa naman. Hmmm ma-itry nga sa Tuesday! Lahat ng makakasalubong ko na Omani na type ko, hihingan ko ng kiss! hihihi!

Pero bakit wala man lang kaming bonus?

Inutangan pa ako ng officemate ko na Omani at nangako na babayaran ako after eid. At dahil mabait ako, pinahiram ko naman ng kinse-mil dahil naiintindihan ko na mahalaga ang okasyon na ito para sa kanila. Basta bayaran nya ako after eid dahil kung hindi, babalatan ko siya na parang sibuyas. Hmp!

Sana makagala ako sa eid… :(

Eid Mubarak!!!!

Trip Lang

Araw ng sabado, nakaharap ako sa computer sa loob ng aming opisina. Bawat tikatik ng kamay ng orasan ay aking naririnig. Kahit hindi ko ito bilangin, kusang gumagana ang ugat ng aking utak at naghuhumiyaw na sana ay sumapit na ang alas-5 ng hapon.

Ako nga pala si Josh. Nagtatrabaho dito sa Middle East. Medyo maputi, matangkad at masasabi ko rin na malakas ang appeal sa mga local at kapwa ko pinoy na nagtatrabaho dito. Mababae man, lalake o bading ay malapit sa akin. Hindi naman sa mayabang ako pero simula ng mapunta ako dito sa Middle East parang tumaas ang self-confidence ko dahil sa ipinapakita nilang pagkagiliw sa akin, pagkagiliw na sa bandang huli pala ay may motibo na minsan ay hindi ko matanggihan kaya ako’y nagpapaubaya na lamang sa kama. Hanggang sa dumating ang araw na akin na itong hinahanap-hanap at nagugustuhan.

Sumapit ang alas-5 ng hapon, niligpit ko na ang aking gamit at nilisan ang opisina. Magkikita kasi kami ng aking kaibigang si Lynette sa Lulu Hypermarket. Nagpapasamang mag-grocery. Matagal ko ng kilala si Lynette pero hindi parin nya alam ang aking mga extra-curricular activities. Masyado kasi akong father figure para sa kanya, responsable at tapat na kaibigan.

Habang nasa Lulu kami at busy sa pagkuha ng mga kakailanganin ni Lynette sa kanilang flat ng kanyang kinakasamang British national, napalinga ako sa aking bandang likuran. Hindi sinasadyang napansin ko ang isang lalakeng nakatingin sa akin. Isang local na pakiramdam ko, hinuhubaran ako sa aking kinatatayuan. Sumilay ang isang ngiti sa kanyang mga labi at dahil hindi na naman ako bago sa ganun, nginitian ko rin siya. Hmmm, i-trip ko kaya? Cute naman eh.

Mga ilang sandali pa, nagpaalam ako kay Lynette na mag CR muna dahil parang puputok na ang pantog ko pero ang totoo, gumagawa ako ng paraan para magkasarilinan kami ni Local. Sinulyapan ko muna si Local na nasa bandang likuran ko parin at sinigurado ko na susundan niya ako kung saan man ako pumunta at di nga ako nagkamali. Sumunod ito sa akin.

Walang tao sa loob ng CR at tinungo ko ang isang cubicle doon. Pero bago ako pumasok sa loob, hinintay ko muna si Local na makita nya ako kung saan ako papasok. Iniwan kong bukas ito at sumunod naman siya. Maluwag ang loob kaya kahit dalawa kami doon maayos parin kaming makakagalaw. At kahit kabang-kaba ako noong sandaling iyon hindi ko ito pinansin dahil type ko rin naman siya. Naramdaman ko agad ang paghimas nya sa aking buong katawan. Nagpaubaya lang ako. Initaas nya ang T-shirt ko at malaya nyang nahalikan ang aking makinis na katawan at dalawa kong utong. Napapikit ako ng paglaruan ito ng kanyang dila habang patuloy naman ang paghimas nya sa aking harapan. Nagsisimula ng umapoy ang aming mga damdamin. Kumbaga sa bulkan, nagsisimula ng mag-init ang bukana at ilang sandali nalang ay kukulo na ito at maaari ng sumabog. Huhubarin na sana nya ang pagkakakabit ng aking sinturon pero bigla kaming napatigil sa aming ginagawa ng may pumasok sa kalapit naming cubicle. Sinenyasan ko siya na huwag maingay dahil baka mahuli kaming dalawa kaya sinikap namin na huwag makagawa ng kahit ni isang kaluskos.

Pero parang nananadya ang pagkakataon dahil simula noon hindi na natapos ang pagpasok at paglabas ng mga tao. At dahil dito, parang natauhan ako kaya nagmamadali kong inayos ang aking sarili at mabilis na lumabas sa cubicle na walang lingon-lingon. Iniwan kong nakatulala si Local sa loob.

Halos patakbo kong tinungo ang supermarket. Pinagana ko ang aking mga mata upang matagpuan agad si Lynette at mga ilang estante pa ang nalagpasan ko ng masulyapan ko siya. Dali-dali ko siyang inaya sa second floor, nagtatanong man siya sa akin, hinila ko na agad siya para hindi na siya makapagreklamo pa. Mabuti nalang at may escalator paakyat sa second floor kaya kahit bitbit namin ang basket na pinamili ni Lynette na ang laman lang ay sandamakmak na buto ng pakwan, madali kaming nakaalis doon.

Idinahilan ko nalang kay Lynette na nakita ko si Ex na iniiwasan ko na dahil patuloy parin itong nagtetext sa akin. At madali ko naman itong napaniwala.

Hindi ko na nakita si Local.

Magkrus man ulit ang aming landas, ngiti nalang ang ibibigay ko sa kanya.

Isang nakakaakit na ngiti. Lol!


NEXT!

Ulikba

Hay naku!

Napasulat na naman ako dahil badtrip ako sa amo kong ulikba. Kung masama lang akong empleyado, matagal ko na siyang sinumbong sa Ministry of Labor tsaka sa Philippine Embassy para makulong kaso masyado kasi akong mabait. Charot!

Hindi kasi binibigay lahat ng sahod ko. Nakakabadtrip. Palagi nalang may balanse. Kahit sabihin ko na may emergency sa bahay at kailangan ko na ng sahod ko, hindi parin binibigay kaya tuloy minsan tumatalim ang tabas ng dila ko kapag kausap ko ang ulikba kong boss. Sa totoo lang may pagkamabait ako na spoiled sa employer. Teka, may ganun ba?

Mabait, kasi lahat ng utos nila sinusunod ko. Kahit hindi na sakop ng trabaho ko ginagawa ko para lang mapatunayan ko na magaling ako, na multi-tasker ako. Ganun! Minsan nga pati pagxexerox ginagawa ko rin kasi wala naman masyadong trabaho pero kapag sumusobra na, inuutos ko na kay banggali. Abah, pinoy ako pero di ako papayag na masyado naman akong alilain. Pati nga ballpen, calculator at white paper, hindi pa nila makuha e kalapit lang nila. Ihagis ko nga minsan. Lol!

Spoiled, kasi kapag gusto ko magbakasyon at ok naman ang schedule, pinapayagan ako at libre lahat ng pamasahe pati pagstay ko sa Bangkok, Thailand ng ilang araw, eh libre din. Abah, san ka makakakita ng employer na ganun? Napakabait ng employer ko ‘yun nga lang may pagkasaltik din minsan :)

Maluwag din sa office. Kapag tinatamad ako, nagdadrama ako. Kunyari masama ang pakiramdam ko kaya ayun uuwi ako ng maaga yun pala magbobolakbol lang ako sa Lulu Hypermarket, Centerpoint at Maxx. Minsan aabsent pero walang kaltas yun sa sahod. O db bongga?

Ang kinaiinisan ko lang talaga ay ang ulikbang nandito sa office na walang ginawa kundi magkape sa panahon ng Ramadan at maghintay ng pera sa may-ari ng kompanya namin tapos kapag oras na ng sahuran, hindi naman binibigay ang aming full salary. Matatanggap ko pa sana kung gwapo siya eh kasi sisipagin akong magfollow up kaso kung mukhang ulikba naman diba nakakasura un? Sa halip na masaya ang araw ko eh masisira lang dahil araw-araw akong magfofollow up kay ulikba na saksakan ng itim at taba na nauuna ang tyan kapag lumalakad. Hmp! Shit siya.

Kaya minsan nagkakasagutan kami ni ulikba, pinapamukha ko sa kanya na mali ang ginagawa niya pero paulit-ulit namang ginagawa. Malapit na siyang bumingo sakin pero alam nyo ba, last time na nagtalo kami at nagpasa ako ng resignation letter, kinabukasan pagpasok nya may dalang personal cheque at ibinigay sa akin. Napangiti naman ako. Minsan pala, kahit gaano kakapal ang balat ng ulikba, tinatablan parin ito ng talim ng aking salita. Lol!


********************

TORETE

Magisa lang ako sa kwarto at dahil may sarili akong computer, lahat ng gusto kong tingnan, panoorin, basahin at isulat dito, nagagawa ko.

Mahilig ako tumingin ng mga pictures ng mga artista lalo na kung mga nakahubad ito, manood ng porn, magbasa sa mga blogs lalo na kung m2m stories at dahil isa ako sa mga nahihilig magsulat sa mga panahong ito, nagkaroon din ako ng sariling blog kung saan naibabahagi ko ang aking mga karanasan, nasasaloob, pinapangarap at pinagpapantasyahan. Totoo man o hindi ang aking mga sinusulat, wala na kayong pakialam dun. Charot! Basta ang sa akin lang, may makuha sana kayong aral hindi puro kalandian. :)

Habang nasa ika 22 email address na ako para ivote si Shamcey Supsup sa nalalapit na Miss Universe na gaganapin sa Brazil, biglang nagdatingan ang aking mga pamangkin. Miss na miss ako ng mga bulinggit dahil minsan lang naman sila bumisita sa bahay at minsan lang nila makita ang tito nilang ubod ng gwapo. Ehem! Charing lang! Pero dahil ang concentration ko ay nasa Miss Universe Website, Telemundo at Missosology na sinabayan pa ng facebook at twitter, hindi ko sila masyadong pinansin at sige parin ako sa pagboto kay Shamcey Supsup, 25, PHILIPPINES!

Sa madaling salita hindi ko pinansin ang mga bulinggit kong pamangkin.

Lumipas ang kalahating minuto, naririnig ko silang nagsasagutan ng iyak. Talo pa nila ang mga nagsisigawang fans kapag Miss Universe pageant na o kaya kapag amateur singing contest sa aming barangay na puro panget namang magsikanta kaya nauuwi lang sa malakas na kantyawan at ang gagawin ko naman uuwi nalang ako sa bahay at manonood ng porn. Masarap pang pakinggan ang tunog ng ohhhh… shittt…. Ahhhhh… I love it baby, fuck me hard charot!

Teka, mabalik tayo sa mga pamangkin kong nagpapaligsahan pagiyak, pataasan sila ng tono. Ang iingay, nakakatorete at kapag ganyan na ang eksena sa bahay, madaling maginit ang ulo ko. Pinapagalitan ko sila at sa tuwing gagawin ko naman un lalo silang nagiiyakan na parang inagawan mo ng candy.

Kaya ayun, talo parin ako. So, ako nalang ang aalis ng bahay at magmamall. Kapitbahay lang kasi namin ang SM DASMA kaya ilang kembot lang, rampa na ang lola mo. Pero kapag andun na ako, wala naman akong masyado nagagawa. Patingin-tingin, naghahanap ng gwapo, tumitingin ng damit at sapatos hanggang mapagod ako kalalakad. Tapos habang tumatagal, maiinis narin ako dahil wala akong makitang gwapo na pwede kong titigan at sundan-sundan. Lol!

Gawain ko rin ang tumambay sa Odessey tapos pasimpleng papasadahan ng tingin ang mga nakahilerang indie film tapos maingat na dadampot ng cd na ang title “Barako” at pagkatapos basahin ang summary ng story sa likod, hindi parin nakuntento, pasimpleng dadampot ulit ng isa pa na ang title naman “Wanted: Male Boarders” hahaha! Pagkatapos noon, pupunta naman sa mga albums ng bagong artista na sumisikat sa larangan ng Musika.

Napansin ko tuloy sa mga nakahilerang bagong album ang larawan ni Jaco Benin. Noong isang araw lang napanood ko siya sa KrisTV at kapag nakafocus sa kanya ang camera kinikilig ako sa kagwapuhan nya. Madalas inaabangan ko rin siya sa ASAP Rocks kaya kahit wala akong balak bumili, napabili ako ng album nya na ang carrier single ay TORETE.

Naalala ko tuloy noong bata pa ako. Nagsisimula palang akong magkamuwang noon pero napakahilig ko nadaw kumanta. Inilalagay daw ako ng nanay at tatay ko sa ibabaw ng lamesa tapos pinapakanta nila ako. At habang lumalaki ako, hindi lang pagkanta ang ginawa ko, pati pagsayaw at pagtula ginawa ko rin kaya pala andami kong ribbon at medal na nakadisplay sa bahay. Dahil daw yun sa mga pinaggagawa ko noong bata palang ako sa school. At natatandaan ko pa, grade 5 ako noon, sumali ako sa isang singing contest sa bayan. Birit kung birit ang kinanta ng lola mo. Parang sa akin ang moment na iyon. Nanalo naman ako. Mantakin nyo ‘yun, third placer ako. Tatlo kaming naglaban :)

Bigla ko tuloy naisip ang mga pamangkin ko. Siguro, ganun din ako noong bata pa ako. Mahilig makipagpaligsahan sa pagiyak.

Napangiti ako.

Bago ako umuwi, dumaan muna ako sa Jollibee at bumili ng chikenjoy para sa mga pamangkin kong nakakatorete pero labs na labs ko. :)

Ms.Universe Philippines

A message from Shamcey Supsup>>>>>>





Let's continue voting! Let us support our own candidate and be proud as a Filipino.

Log on to www.missuniverse.com

Unexpected Visitor (Part 7)

Pagkatapos ng lahat ng nangyari, itinuon ko ang aking atensiyon sa pamamasyal kasama ng aking mga kaibigan at ng aking kuya. Hindi narin ako pumunta sa hotel kung saan sila nandun dahil ayoko namang makaistorbo masyado sa kanilang pagbabakasyon. Kaya nga kami pumunta ng Dubai para makapamasyal kaya ibibigay ko sa kanila ang oras para doon. Tutal, uuwi din naman kami ng Oman at alam ko masusundan pa ang pagniniig namin.

Naging masaya naman ang bakasyon ko. Bukod sa mga kaibigan na nakasama ko, lalo itong nabigyan ng kulay dahil sa karanasan ko sa magpinsan na sa hinagap ay hindi ko inaakalang mangyayari.

Ilang araw ang lumipas, bumalik ako ng Oman at tama nga ang aking naging sapantaha. Naulit ng naulit ang pagniniig namin ni Hakeem. Sinusundo nya ako sa bahay at minsan kapag may oras siya, siya narin ang sumusundo sa akin pagtapos ko sa aking trabaho. Ganun ang naging set-up namin ni Hakeem. Hindi iyon naging mahirap para sa amin dahil may sarili siyang sasakyan at bahay at nadadala nya ako doon kung kelan namin gustuhin. Hindi man namin pinaguusapan ang estado ng aming relasyon, alam namin sa aming mga sarili na mahalaga sa amin ang isa’t-isa.

Si Majid naman, dahil patuloy ang aming communication (lingid sa kaalaman ni Hakeem), nalaman ko na naassign siya sa Capital City na kung tutuusin ay masyadong malayo sa lugar ko kaya hindi narin kami nagkaroon ng pagkakataon na magkitang muli. Sa text at tawag nalang kami nakakapagusap pero tulad ng dati, nasa puso ko parin ang paghanga sa kanya dahil bukod sa natatanging kagwapuhan ng lalaking ito, hindi nya ako nagawang kalimutan.

Lumipas ang araw at buwan, bigla nalang nawala si Hakeem. Hindi ko alam kung anong nangyari. Naisip ko baka nalaman nya ang nangyari sa amin ng pinsan nyang si Majid. Baka nagdamdam ito at sa tuwing sinusubukan ko siyang tawagan sa telepono, out of reach palagi ang aking naririnig. Nagalala ako. Parang hindi ako sanay na wala siya.

Dumating ang araw ng pagbabakasyon ko sa Pilipinas. Isinantabi ko muna si Hakeem. Ayokong mabahiran ng pagaalala at kalungkutan ang dapat na masayang araw ng buhay ko sa piling ng aking pamilya na matagal kong hindi nakasama dahil sa pagtatrabaho ko bilang OFW. Nagenjoy ako ng husto sa Pilipinas. Wala akong sinayang na araw sa buong isang buwan ng aking bakasyon. Nakipagkita ako sa mga kaibigan ko at talagang naramdaman ko na “there’s no place like home."

Pagbalik ko ng Oman, nagpatuloy ang buhay ko ngunit kasabay nito ang biglang pangungulila. Wala na nga ako sa piling ng aking pamilya tapos wala rin si Hakeem na siyang nagbibigay ng ligaya sa akin dito sa gitnang silangan. Nagbalik ang lungkot sa buhay ko. Nakaramdam na naman ako ng pag-iisa at paghahanap.

Isang gabi, habang nasa loob ako ng kusina at nakaharap sa stove at busy sa pagprito ng manok na babaunin ko kinabukasan sa trabaho, wala akong kamalay-malay na meron palang tao sa likuran ko na malayang nakapasok sa bahay at pinagmamasdan lang ako. Kukunin ko sana ang tupperware sa cabinet pero laking gulat ko ng makita ko si Hakeem.

Sa totoo lang hindi ko maexplain ang nararamdaman ko. Mixed emotion ika nga. Kahit hawak-hawak ko ang sandok bigla ko itong binitawan at yumakap kay Hakeem. Sinuklian naman nya ito ng mahigpit na yakap at halik sa aking pisngi. Sabik na sabik kami sa isa’t-isa at maluha-luha naman ako dahil sa wakas nagbalik si Hakeem sa buhay ko.

Nagkwentuhan kaming dalawa. Nalaman ko na naiwala nya ang kanyang cellphone kaya hindi nya rin ako nacontact agad. Hindi daw nya kabisado ang numero ko. Pumunta din daw siya sa office namin kung saan ako nagtatrabaho pero ang sabi sa kanya nagbakasyon ako sa Pilipinas. At ngaun nga, nagbaka-sakali siya na nakauwi na ako ng Oman. Swerte naman at naiwang bukas ang pintuan ng aming flat kaya malaya siyang nakapasok at sa kusina nga nya ako natagpuan.

Sapat na ang mga salitang iyon para bigyan ko muli siya ng mahigpit na yakap at halik.

“I really miss you”

“I miss you too, Habibi…”


******************************************************

At ngayon nga, heto ako sa apat na sulok ng aking silid, nakatulala, may kislap ang mga mata, ilang minuto narin ang nagdaan mula ng umalis sa flat ang hindi ko inaasahang bisita-- si Hakeem, pero hindi parin mawala ang ngiti sa aking mga labi.

Alam ko simula ngayon, hindi na ako mag-iisa.

At hindi na ako malulungkot.

Hindi man ito maging panghabambuhay, masaya ako dahil minsan sa buhay ko nakatagpo ako ng katulad nya. May respeto, nagtitiwala at handang magmahal sa kabila ng pagkakaiba ng aming lahi at kultura.




****end*****

Unexpected Visitor (Part 6)

Madaling araw palang, bumangon na ako. Kelangan kong maunang umuwi sa flat nina kuya bago sila dumating galing Abu Dhabi. Patay ako pag nagkataon. At nang tingnan ko si Hakeem, himbing na himbing ito sa pagtulog. Sinikap kong huwag gumawa ng anumang ingay na makakaistorbo sa kanilang dalawa. Dinampot ko ang aking bag at dumerecho sa banyo para makapagayos na. Naghilamos ako at nagtoothbrush. Nagpapalit na ako ng damit ng biglang makarinig ako ng mahinang mga katok. Nagising siguro si Hakeem at nakitang wala ako sa tabi nya. Pagbukas ko ng pinto, medyo nagulat pa ako dahil hindi si Hakeem ang nasa harapan ko kundi si Majid. Si Majid na nakashorts lamang at walang suot na pang-itaas. Nagyayabang ang kanyang medyo mabalahibong dibdib na ikinukubli ang kanyang mamula-mulang utong. Nakangiti sa akin si Majid. May ibig ipahiwatig. Nakaramdam na naman ako ng paghanga sa kagwapuhan nya kahit bagong gising palang ito. Pero naisip ko, natulog nga ba itong mokong na ito? Lalabas na sana ako ng banyo kahit hindi pa ako tapos magpalit ng damit (nakabold pa kasi ako) pero humarang siya. Ayaw nya akong palabasin at ginamit nya ang laki nyang iyon para pareho kaming mapapasok sa loob ng banyo.

At sumara ang pinto.

Nagtatalo ang isip ko ng oras na iyon. Paano kung magising si Hakeem? Paano ko ipapaliwanag ang lahat? Napakabait ni Hakeem sa akin. Kagabi ramdam na ramdam ko na hindi lang libog ang lahat. Ang bawat haplos nya sa akin ay kakaiba. May pagaalaga, may pagmamahal. Tapos heto ako ngaun kasama ng pinsan nya sa loob ng banyo? Aw!

Natigil lang ang aking pagiisip ng siguraduhin ni Majid sa akin na mahimbing daw ang tulog ng pinsan nya. Alam daw nya na mantika itong matulog kaya hindi ito magigising. Bago pa nga daw nya ako sundan sa banyo, inobserbahan na nya si Hakeem at talaga daw tulog na tulog ito. Kaya napapayag rin nya ako sa gusto nya.

Niyakap nya ako at dahil hindi pa nga ako nakakapagbihis malaya nya akong nahalikan sa leeg hanggang sa aking utong. Para bang itinuloy lang namin ang aming romansa dahil doon din kami natapos nang biglang magdoorbel si Hakeem kagabi. Hindi naman ako nagpatalo. Itinulak ko siya at sa pagkakatayo nyang iyon ako naman ang nagtrabaho. Dinilaan ko ang kanyang utong habang hinihimas ang kanyang pagkalalake at tila ba gustong-gusto talaga nya ang ginagawa ko sa kanya dahil napapasabunot siya sa akin. Siyempre expert na ako sa paghimod at paglalaro sa nipples. Alam ko yun dahil bawat makasex ko iyon ang sinasabi sa akin. May hatid daw na kakaibang kiliti ang likot ng aking dila na gumigising sa kaibuturan ng kanilang pagkalalake. Pinigilan ako ni Majid sa ginagawa ko, hindi naraw nya kaya, bigla nya akong hinalikan sa labi at nageskrimahan ang aming dila. Kahit bagong gising palang si Majid gustong gusto ko parin ang lasa ng kanyang laway kaya cge lang Shamcey kung Shamcey, supsup kung supsup!

At dahil gusto ko ng tapusin ang eksenang eto, hahaha! Andito na kasi ang boss ko sa office lol! Ah cge tuloy ko lang, kakahiya naman kung bibitinin ko pa ulit kayo. Hehe!

Umupo ako sa gilid ng bathtub para maganda ang pwesto ko. Pinaharap ko si Majid habang nakatayo siya at sakto naman na nakaumang ang titi nya sa mukha ko. Isinubo ko iyon. Dinila-dilaan ang ulo at dinilaan ko rin ang yagbabels nya. Sarap na sarap si Majid sa ginagawa ko sa kanya. Napapasabunot siya sa akin at katagalan gumigiling narin siya habang labas masok sa bunganga ko ang kanyang ari. Hinayaan ko lang siya sa gusto nya kahit medyo nangangawit na ang bibig ko sa pagkantot nya. Hanggang bumilis ito ng bumilis, halos umaabot na nga ito sa lalamunan ko at minsan kinakapos ako ng hininga. At ng lalabasan na siya jinakol ko ang titi nya pero nakaumang parin ang bibig ko para kung sakaling magalit man ang bulkan, nakaready ang bibig ko. Biglang sumabog ang katas ni majid at sinambot ito ng aking bibig pero sa dami nito hindi ko na nakayanan pa at lumagpak ang iba sa sahig. Pero magkaganunpaman, nalasahan ko parin ang tamod ni Majid. Itinuloy ko ang pagchupa dito hanggang sa kahuli-hulihang katas na lumabas sa titi nya ay nilunok ko. Matamis-tamis.

Usually, hindi ko ugaling tumikim at lumunok ng tamod, nandidiri kasi ako at naduduwal pero naisip ko, minsan lang dumating ang pagkakataong ganito at ayaw kong sayangin. Sa gwapo ni Majid, talo pa nya ang mga nag gagwapuhang artista sa Pilipinas at sa ibang sulok ng mundo. Nabasa ko nga sa isang article, nasa gulf country o nasa middle east ang pinaka-gagwapong lalake sa buong mundo at for sure, halos lahat ng kabadingan na nakapagtrabaho sa middle east ay sasang-ayon sa akin. Bakit ba karamihan ng bading sa Pinas ay sa middle east gustong magtrabaho particularly in Saudi Arabia? Kahit masyadong mahigpit doon at konting pagkakamali lang ay putol ang ulo mo, gora parin ang mga lola sa Saudi. Walang makakapigil kahit kamatayan dahil nga dito sila nakakatagpo ng mga gwapong lalake na game. Minsan nga ibinabahay sila at itinuturing na asawa. Taray no? Pero kadalasan nagbabayad lang talaga ang local sa mga bading na pinoy kapalit ng sandaling kaligayahan sa kama. Totoo iyon pero linawin ko lang ha, hindi ako nagpapabayad at hindi ako pumapatol sa lalake na ganun ang tingin sa akin. Pumapatol ako dahil type ko sila at hindi dahil sa pera o sa kung anupamang materyal na bagay. Gusto ko nirerespeto ako bilang isang tao kahit magkaiba kami ng lahi at kultura.

Akala ko tapos na ang lahat pero hindi pa pala. Gusto ni Majid na magpalabas din ako. Ayaw ko sana eh kasi nakapagpalabas na naman ako kagabi pero unfair daw iyon. Gusto daw nya na labasan din ako dahil sa kanya. Hahaha! Naisip ko, oo nga naman. Pinadilaan ko nalang sa kanya ang nipples ko habang jinajakol nya ako pero katagalan ako na ang nagjakol sa sarili ko para madali akong labasan. Papalit-palit nyang sinuso ang nipples ko at talagang nandoon ang kiliti ko dahil ilang sandali pa sumabog narin ang tamod ko. At bigla kaming nagkangitian.

Hayss… natapos rin ang sex scene. Lol!

Pagkatapos naming magayos dalawa, pinauna kong lumabas si Majid ng banyo. Tulog parin daw si Hakeem ayon sa kanya kaya nakahinga ako ng maluwag. Hindi ko narin ginising si Hakeem dahil gusto ko na talagang makauwi sa flat at bago pako makalabas ng silid nila, kinuha ko ang number ni Majid. Sa pagkakataong iyon, muli ko siyang hinalikan sa labi na sinuklian naman nya ng bonggang bongga!

Umuwi ako sa flat nina kuya na hila-hila ang mahaba kong buhok.

Charot!


ITUTULOY

Unexpected Visitor (Part 5)

“Where’s Majid?”

“He’s inside the shower room,” ang sagot ko kay Hakeem.

“Ahhh…”

Inilabas ni Hakeem sa plastic ang binili nyang pagkain at inilapag ito sa maliit na lamesa na nasa isang sulok ng kwarto. Inabot nya sa akin ang pinabili kong bottled water at agad ko itong binuksan. Gusto kong uminom para mabawasan ang kabang aking nararamdaman dahil sa kapusukan namin ni Majid kanina. Ilang sandali pa, lumabas narin ng shower room si Majid at parang walang nangyari, kasi iyon parin ang damit na suot nya. Ngumiti siya sa akin at sinuklian ko rin naman iyon.

Nagsalo silang magpinsan sa pagkain at kahit anong pilit nila sa akin, hindi ako sumalo sa kanila kasi nga busog pa ako. Sabi ko nalang, masaya na akong panoorin silang dalawa at nagkatawanan nalang kaming tatlo. Doon narin ako nagpalipas ng gabi. Mabuti nalang at nasa Abu Dhabi ang kuya ko kaya kahit hindi ako umuwi sa flat ay okey lang.

Magkatabi kami ni Hakeem matulog. Kahit nasa kabilang kama si Majid alam kong sa sulok ng mga mata nya, inoobserbahan niya ang bawat kilos namin. Alam kong gusto nya na siya ang aking makatabi pero gustuhin ko man wala akong magawa. Si Hakeem na pinsan nya ang una kong nakilala at naging kaibigan at siya rin ang naginvite sa akin sa hotel kaya siya ang may karapatan sa akin. Chos!

Naramdaman ko ang pagyakap sa akin ni Hakeem. Ramdam na ramdam ko ang katawan nya dahil patalikod ang pwesto ko sa kanya. Ramdam ko rin sa bandang hita ko ang naninigas nyang ari at dahil bitin ako sa romansahan namin ni Majid, sadya kong idinidikit ang hita ko sa ari ni Hakeem na noon ay nasa loob pa ng kanyang shorts. Naramdaman ko ang pagkilos ng kamay ni Hakeem. Ipinasok nya ang kanyang kamay sa suot kong T-shirt kaya malaya nyang nalamas ang aking buong katawan. Sobrang init ng palad nya. Sobrang sarap. Naramdaman ko rin ang mainit nyang hininga sa aking batok na nagbigay sa akin ng hindi maipaliwanag na sarap. Sa height kong 5’5 at sa tangkad ni Hakeem, parang mula ulo hanggang paa ay sa kanya lamang ako. Sinakop niya ang buong katawan ko at dahil hindi ko na talaga mapigilan ang lahat, humarap na ako kay Hakeem. Naglapat ang aming labi. Habang nakikipaghalikan ako kay Hakeem, naikumpara ko ang halik nya kay Majid. Mas experienced si Hakeem, mas magaling humalik. Parang ginagalugad nya ang aking bibig, may gustong abutin, may gustong patunayan. Napayakap narin ako kay Hakeem at napadako ang kamay ko sa dibdib nya na mabalahibo, pinaglaruan iyon ng aking kamay pati ang naninigas na nyang utong. Naghimasan kaming dalawa. Nahihiya man ako kay Majid dahil baka kung anong isipin nya tungkol sa akin e binalewala ko nalang. Wala na akong magagawa pa. Lubog na lubog na ako sa kalibugan ko ng gabing iyon. Hindi ko man siya nakikita dahil natatakpan ng katawan ni Hakeem ang bahaging iyon na kinahihigaan ni Majid, alam kong gising pa siya at nanonood sa amin. Mabuti nalang at medyo madilim ang paligid at nababalutan kami ng comforter pero alam kong mababanaag parin nya ang pwede naming gawin sa loob ng silid na iyon.

Ibinaba ni Hakeem ang suot nyang shorts at inalagay niya doon ang aking kamay. Para namang automatic ang kamay ko dahil alam na nito ang gagawin nya. Habang abala ang kamay ko sa pagbaba at taas sa etits nyang hindi ordinaryo ang sukat, (jusko! anlalaki talaga ng titi ng mga arab guys) abala naman si Hakeem sa paghalik at pagdila sa aking leeg. Hinubad narin nya ang aking suot na T-shirt at sinimulan naring ibaba ang aking pantalon. Ginawa rin nya sa akin ang ginagawa kong paghagod sa kanyang ari at dahil gusto ko siyang maligayahan pa, bumaba ako para isubo iyon. Sinuso ko si Hakeem habang nakatalukbong sa amin ang comforter at talaga namang napatunayan ko na sobrang malaki ito dahil halos hindi ko ito lahat maisubo. Tumigil lang ako sa pagchupa sa kanya ng marinig ko ang unti-unting paglakas ng ungol nya. Ayaw kong makarinig si Majid ng ungol ni Hakeem kaya tinigilan ko ang pagchupa. Bumulong nalang ako kay Hakeem na baka magising si Majid na halos isang dipa lang naman ang layo ng kama nya sa amin.

Ako naman ang biglang niromansa ni Hakeem. Sinuso at dinilaan nya ang aking nipples at gustong-gusto ko naman ang ginagawa nya. Pinipigilan kong umungol dahil mula sa aking nipples, pinasadahan nya ng kanyang dila ang aking katawan. Pababa ng pababa hanggang di ko inaasahan na isusubo rin nya ang aking ari. Katulad ng ginawa ko, chinupa din nya ako at nang magsawa si Hakeem naghalikan ulit kaming dalawa at ilang sandali pa pinatalikod nya ako. Hinahalik-halikan parin nya aking leeg at tenga at dahil doon, nagdedeliryo na ako sa sarap. Naramdaman ko ang pagpisil ni Hakeem sa aking puwitan at nagsimula na syang lamasin ito hanggang maramdaman kong ipinapasok nya sa butas ko ang isa nyang daliri. Sinabi ko sa kanya na ayaw kong magpatira pero hindi daw nya ako titirahin. Hayaan ko lang daw siya sa kanyang ginagawa. Pinaglaruan nya ang butas ko at hindi ko talaga maintindihan ang sensasyon na nararamdaman ko. Minsan nakakaramdam ako ng sakit dahil ipinapasok pa nya ang isa pa nyang daliri pero habang tumatagal parang gustong-gusto ko na ang ginagawa nya sa akin. Sinimulan kong jakulin ang aking ari at sarap na sarap ako habang labas masok din ang daliri nya sa butas ko. Naramdaman ko ang ulo ng ari nya sa bukana ng butas ko. Kinikiskis nya iyon at napapaungol siya. Gusto ko na sana magpatira sa kanya. Subukan ang lahat ng gabing iyon pero ng tanungin ko kung may condom siya, wala daw kaya sinabihan ko nalang na tirahin nalang niya ako between my legs or ikiskis nalang nya sa butas ko hanggang labasan siya. Okey lang naman daw sa kanya. Mabait si Hakeem. Ayaw nya akong masaktan at hindi nya ako pinipilit kapag ayaw ko. Ganun na nga ang nangyari. Minsan sinusubukan ni Hakeem ipasok ang ulo ng kanyang alaga sa pwit ko pero hindi rin naman nya itutuloy dahil tinutulak ko siya palayo. Kaya nakuntento nalang siya sa pagkiskis at pagkantot sa akin sa pagitan ng aking mga hita. Swak na swak naman iyon, kaya alam kong sarap na sarap din siya. At habang ginagawa nya iyon, jinajakol ko naman ang sarili ko hanggang maramdaman ko ang mainit na likido na pumulandit at dumaloy sa aking hita. Binilisan ko rin ang pagjajakol ko hanggang labasan narin ako. Doon sa mismong higaan namin kami nagpalabas. Hahahaha!

Bumangon kaming dalawa na nakabalot sa comforter at sabay na nagshower. Pinaliguan namin ang isa’t-isa pero ingat na ingat kaming dalawa na gumawa ng anumang ingay. Para kaming mga batang naglalaro sa shower room. Pagkatapos noon, pinalitan namin ang bedsheet at kumuha ng panibagong comforter na nasa cabinet. Natulog akong boxers nalang ang suot at ganun din si Hakeem. Para kaming tunay na mag-asawa. Nakayakap siya sa akin at mahimbing naman akong nakatulog na nakaunan sa kanyang dibdib.



ITUTULOY

Unexpected Visitor (Part 4)

Punong-puno ang aking bibig. Kapag isinasagad ni Majid ang kanyang ari ay parang umaabot ito hanggang sa aking lalamunan. Halos maluha-luha ako at parang mapupunit ang aking bibig sa laki ng alaga nya pero balewala sa akin iyon. Mas lalo ko pang ginalingan ang paghada sa kanya dahil naririnig ko ang nakakalibog nyang ungol na parang musika sa aking pandinig. Bigla nalang niyang hinugot ang kanyang ari sa aking bibig. Napatingin ako sa kanya na parang nagtatanong ang aking mga mata kung bakit nya ginawa iyon? Naglalaway pa kaya ako. Gusto ko pang isubo ang lollipop niya na red ang ulo. Charot!

Pinahiga nya ako. Para akong alipin na sumunod sa amo ko. Hinubad ko narin ang sapatos ko para komportable akong gumalaw. Pumatong siya sa akin at nagtitigan kaming dalawa. Ansarap talagang pagmasdan ni Majid. Para akong nababaliw sa kagwapuhan nito. Hindi ko lubos maisip na darating ang isang pambihirang pagkakataon na ganito sa akin. Sa dami ng lalakeng dumaan sa buhay ko, masasabi kong si Majid talaga ang pinakagwapo sa lahat. Ilusyunada kasi ako. Alam ko yun matagal na. haha! Halos lahat kasi ng naging boyfriend ko may hitsura. Sabi nga ng mga kaibigan ko, mahilig ako sa gwapo. Eh wala na akong magagawa dun, nagsimula akong pumatol sa gwapo kaya dapat ang mga susunod gwapo rin. Ako na ang may experience sa commercial model. Haha! Echos lang! Pasenxa na. Masyado talaga akong ilusyunada eh hindi naman ako kagwapuhan, cute lang! charot!

“You are so beautiful….,” ang sabi ni Majid sa akin sabay haplos sa aking pisngi.

OMG! As in OMG talaga! Kinikilig ako pero isang ngiti lang ang isinukli ko sa papuri nyang iyon. Patok na patok talaga ang beauty ko dito sa Middle East. Mapa-Oman at UAE, hindi mahawi ang haba ng aking hair. Lol!

Hinalikan ako ni Majid sa pisngi. Pakiramdam ko babaeng-babae ako na iniingatan niya. Pumikit ako. Gusto kong maramdaman ang bawat dampi ng kanyang mapulang labi. Hanggang maramdaman ko ang paglapat nito sa akin. Masuyo. Maingat. Napakabanayad. Sa simula, atubili pa akong suklian ang mga halik nya pero habang tumatagal nagiging mapusok na siya sa paghalik sa aking labi kaya lumaban narin ako ng halikan. Napakalambot ng labi nya. Feel na feel ko makipaglaplapan talaga. Hindi mo aakalain na si Shamcey na nasa Brazil ngaun at naghahanda sa Ms. Universe Beauty Pageant ay active na active sa pagitan naming dalawa. SUPSUP kung SUPSUP. Ansarap- sarap at sarap na sarap ako sa dila at laway nya. Bakit bah! Eh gusto ko eh. Hahaha!

Pagkatapos magsabong ng aming mga dila, dumako ang kanyang mga halik sa aking leeg. Ramdam ko ang pagkiwal ng kanyang dila, ang init-init. Nakakakiliti. Kaya sarap na sarap ako at lalong lumakas ang ungol ko ng paglaruan ng dila nya ang butas ng aking tenga. Baliw na baliw ako sa ginagawa ni Majid at habang abala siya sa ganun, inapuhap ko naman ang kanyang alaga at jinakol ko ito. Bumangon si Majid kaya nagkaroon ako ng pagkakataon. Sa isip ko, ako naman. Bigla kong sinunggaban ang kanyang utong. Dinalaan ko ito at napaungol siya. Pinaikot-ikot ko ang dila ko doon at sarap na sarap siya sa aking ginagawa dahil sabay doon, jinajakol ko rin ang galit na galit nyang alaga at pagkatapos chinupa ko itong muli. Para akong sabik na sabik sa lollipop. Ipinasok ni Majid ang kanyang kamay sa ilalim ng aking T-shirt at nilapirot ang aking utong. Itinulak nya ako ng bahagya at napahiga ako. Itinaas nya ang aking T-shirt at siya naman ang parang sanggol na sumuso sa aking utong. Sarap na sarap din ako ng biglang…

“Ding dong!”

Bigla kaming natigilan ni Majid. Si Hakeem nagdodoorbel na. Nagmamadaling bumangon si Majid at sinabi sa akin na pagbuksan ko ito ng pinto at siya naman ay papasok sa shower room. Inayos ko muna ang sarili ko pati ang bed sheet at pagkatapos ay tumayo na rin. Nang makapasok na si Majid sa loob ng shower room, pinagbuksan ko na si Hakeem ng pinto. Si Hakeem, may bitbit na pagkain at nakangiti sa akin ng pumasok sa loob ng kwarto.



ITUTULOY

Unexpected Visitor (Part 3)

Kinabukasan, tanghali na ako nagising. Pumasok na sina kuya sa opisina at wala din ang ibang kasamahan nila sa flat. Naglinis muna ako at inihanda ang sarili sa paggala. Ilang araw lang ako magsstay ng dubai kaya gusto kong maenjoy ang bawat oras na nandito ako. Bumili ako ng damit, kumain ng paborito kong ice cream at nanood ng dancing fountain sa Dubai Mall.

Pauwi na sana ako ng maalala ko si Hakeem. Nangako nga pala ako na bibisitahin ko siya sa hotel kaya nagpasya ako na i-text siya at agad naman siyang nagreply. Sinabi nya na hindi na siya nag-iisa sa hotel na kanyang tinutuluyan dahil dumating ang kanyang pinsan kaninang umaga lang at magkasama na sila sa kwarto. Okey lang naman sa akin kaya nagpasya ako na tumuloy din at para makita ko rin ang pinsan nya na nagtatrabaho din sa Oman.

Sa labas palang ng hotel nakita ko na si Hakeem na naghihintay sa akin. Medyo nanibago ako dahil hindi na siya nakasuot ng dishdasha (damit na hawig sa sinusuot ng pari kapag nagmimisa). Naka shirt at short na siya ngaun kaya kitang-kita ko ang balahibo niya sa binti at hita. Nakadagdag pa sa kanyang appeal ang pagsusuot ng cap na kulay pula. Napalunok ako ng mapadako ang tingin ko sa kanyang harapan. Nakabukol kasi. :)

Pagkatapos ng kaunting kumustahan, inaya na nya ako sa loob ng hotel. Wala akong kabang nararamdaman noong oras na iyon. Siguro, handa na ako sa anumang sabong na maaaring maganap. Binuksan ni Hakeem ang pinto ng kwarto at nakita ko ang isang lalakeng nakahiga sa kabilang kama. Mas bata ito kay Hakeem pero hindi naman masyadong nagkakalayo. Medyo maputi at katulad ni Hakeem, nagtataglay din siya ng kakisigan, matangos na ilong, malantik na pilik at medyo balbon din ito. Napansin ko rin ang kakaibang pula ng labi nito na nagbigay sa akin ng excitement. Ewan ko ba. Madali akong magkagusto sa mga local. Sa isip ko, wala akong pwedeng itapon sa kanilang dalawa at ngaung nandito ako kasama nila sa loob ng isang malamig na silid, hindi ko alam kung matatanggihan ko ang dalawang putaheng nakahain sa akin.

Pagpasok namin, tinapunan nya ako ng tingin. Siguro pinagaaralan ang bawat galaw ko, ang bawat galaw namin ni Hakeem. Umupo ako sa kama ni Hakeem. Pinakilala din nya sa akin ang pinsan nyang si Majid at nag shakehands kami. Para akong nakoryente sa init ng kamay ni Majid at ng ngumiti siya sa akin, pakiramdam ko nahulog ang panty ko. Charot! Wahhhhhh ang gwapo gwapo ni Majid promise! Pero syempre hindi ako masyado nagpahalata na kinikilig ako. Nakakahiya kay Hakeem. Gwapo rin naman siya pero mas gwapo si Majid. Hihihi!

Nagpaalam si Hakeem. Bibili daw muna siya ng makakain namin dahil hindi paraw sila nagdidinner ni Majid. Ayaw naman nila ng pagkain sa hotel dahil masyadong mahal. So, sabi ko kay Hakeem huwag na niya akong bilhan ng food dahil busog na ako. Bottled water nalang ang pinabili ko sa kanya. Kaya ayun, naiwan kaming dalawa ni Majid sa kwarto.

Habang nanonood kami ng movie sa kwarto, hindi ako mapakali sa pagkakaupo ko sa kama ni Hakeem. Hindi ko mapigilan tingnan si Majid na nakahiga malapit sa kabilang kama. Halos magkalapit lang naman kasi ung kama. Nakatihaya siya. Nakashorts lang, T-shirt at nakamedyas. Walang nakabalot na kumot sa kanyang katawan at kahit nararamdaman ko ang lamig sa buong kwarto., parang nagiinit ako. Napansin siguro ni Majid na hindi ako komportable kaya nagsalita siya.

“Are you okey?”

“Ahh… Yes, I’m okey. Don’t worry about me,” ang sagot ko sa kanya.

At ngumiti na naman siya sa akin ng ubod ng tamis. Leche! Ang puso ko naman nagwawala sa kaba.

Tumayo si Majid. Doon ko napansin na matangkad din siya. Nakita ko rin ang hubog ng katawan nya at hindi ko talaga mapigilan ang isip ko na magisip ng kahalayan. Nakakainis!

Pumunta siya sa banyo at patay malisya naman ako. Baka naiihi ang bruho sundan ko kaya at silipan? Hihihi! Pero syempre hindi ko ginawa kahit gustong-gusto ko haha! Ilang minuto pa ang lumipas ng bumukas ang pinto. Lumabas si Majid ng banyo na nakatapis lang ng tuwalya at kitang-kita ko ang bukol sa kanyang harapan. Nakangiti siya sa akin na tinungo ang pinto ng kwarto at inilock ito. Hindi ko alam kung ano ang balak ni Majid. Basta nakaupo lang ako sa kama ni Hakeem at ng lumapit siya sa akin, sa mismong harapan ko, napalunok ako. Ni isang kurap hindi ko magawa. Ni isang salita walang lumalabas sa bibig ko. Nasa harapan ko na ngaun ang isang lalake, nakatapis at nagaanyaya na ipatikim sa akin ang grasya. Isang mala Adonis na katawan, nakakaakit na mukha , nanunudyong mga labi at nakabukol na halos isang dangkal nalang ang layo sa mukha ko. At parang nananadya ang pagkakataon dahil bigla nalang nahulog ang maputing tela na nagkukubli sa kanyang ari.

“Suck me…..,”

Iyon ang salitang narinig ko sa kanya at bago pa ako makasagot, bigla nalang napuno ang aking bibig… :)




ITUTULOY

Unexpected Visitor (Part 2)

Pagkatapos kong magtoothbrush, napatingin ako sa salamin ng di sinasadya. Kitang-kita ko ang repleksiyon ni Hakeem. Nakatingin din siya sa akin kaya nagkasalubong ang aming mga titig sa isat-isa. Lumapit siya sa aking pwesto malapit sa aking likuran sa harap ng salamin. Naramdaman ko ang pagdikit ng kanyang dibdib sa aking likod at may hatid itong init sa akin at dahil hindi na normal ang kabog ng aking dibdib, binawi ko ang aking tingin at umiwas sa pagkakadikit naming dalawa.

“Ahhh.. excuse Hakeem…,” at kahit nahihiya ako nagawa ko paring ngumiti sa kanya. Nakakatukso ang kanyang mga titig at tingin. Ang malalantik na pilik, ang mapupungay na mata na nakapagpapadagdag ng excitement sa akin. Pero talagang kinakabahan ako sa maaaring maganap sa loob ng public toilet na iyon. Delikado. Kaya nagmadali na akong bumalik sa bus at ilang sandali pa, sumunod narin si Hakeem. Hindi kami nagpansinan. Alam ko nasa likuran ko siya pero hindi ko siya nilingon. Pilit kong binabalewala ang nangyari pero ano bah! Wala pang nangyayari. Kiskis palang yun kaya keri ko pang matulog sa byahe. Hahaha!

12:30 ng tanghali ng marating namin ang Dubai. Bumaba ako ng bus at habang hinihintay kong mabuksan ang compartment para kunin ang aking bagahe, nilapitan ako ni Mohammed na siyang katabi ko sa bus. Kinukuha ang aking mobile number. At dahil gusto kong magpaka-nice, binigay ko naman. Pero sa isip ko, neknek niya! Hindi ko siya rereplyan. Hehehe! At habang kinukuha ko ang aking bagahe, may kamay na sabay kumuha dito. Si Hakeem! Nakangiti sa akin ng bonggang-bongga at hinihila ang aking bagahe palabas ng compartment! Ano pa nga ba, e di nagpalitan kami ng mobile number at nagkasundo na magkikita pagbalik namin sa Oman. haha!

Kinahapunan, nagkasundo kaming magkita ng mga kaibigan ko. Kahit medyo pagod pa ako sa byahe gora ang lola nyo sa Mall of Emirates. Lakad dito, lakad doon, rampa dito, rampa doon. Parang noon lang ulit nakagala sa malalaking malls. Biglang nagvibrate ang aking cellphone. Nakatanggap ako ng message kay Hakeem at nangungumusta. Ipinaalam din nya sa akin kung saang hotel siya tumuloy at anong room number at anytime daw pwede ko siyang puntahan at bisitahin. Bonding daw kami. Hmmm ano kayang klaseng bonding ang gagawin namin? Hahaha!

Hatinggabi narin ng umuwi ako sa flat nina kuya. Text ng text sa akin si Hakeem kung pwede daw akong pumunta sa hotel nya pero dahil pagod na pagod ang aking katawan at gusto ko ng matulog, nangako ako na bukas ko nalang siya bibisitahin….


ITUTULOY

Unexpected Visitor (Part 1)

“Yela, bye habibi, thank you….,” ang narinig kong sinabi ni Hakeem bago ko tuluyang isara ang pinto ng aming flat.

Ilang minuto narin ang nagdaan mula ng umalis si Hakeem sa flat pero hindi parin mawala ang ngiti sa aking mga labi.


Si Hakeem. Ang aking kaibigan. Wala pa kaming 1 taon na magkakilala pero sa maikling panahon na nakakasama ko siya alam kong naiiba siya sa lahat ng Omani na nakilala ko. Masaya ako pag kasama ko siya at ganun din siya sa akin. Hindi kami nauubusan ng kwento. Kahit may language barrier sa pagitan naming dalawa, hindi ito nagiging malaking problema. Hindi ko alam. Para bang may nag-uugnay sa aming dalawa. Pakiramdam ko may magic. May kiliti. May kilig.

*******************************************************************

STOPOVER.
Bumaba ako ng bus. Nagmasid sa paligid. Marami sa kanila ang pumasok sa isang maliit na restaurant at bumili ng kape at tsaa. Katulad nila, nanginginig narin ako sa lamig ng gabing iyon. Kahit nakajacket ako nanonoot parin ang lamig sa kasingit-singitan ng aking katawan. Hindi naman ako sanay uminom ng mainit na kape o tsaa na kalimitang siniserve sa isang restaurant kaya nanatili nalang akong nakatayo malapit sa bus na aking sinasakyan patungo sa United Arab Emirates.

Nainip ako kaya kinuha ko ang aking cellphone sa bag. Badtrip! Wala namang signal. Saang lupalop na kaya kami ng mundo nakarating at ang natatanaw ko lang ay malawak na kadiliman sa dakong iyon ng Oman? Nakakatakot pero malakas talaga ang loob ko magbyahe kahit alam kong 15 hours ang itatagal nito mula Salalah,Oman to Dubai.

Naramdaman ko ang paglapit ng isang lalake. Nakangiti na agad sa akin si local. Para akong nababato-balani sa kisig at tangkad nito. Hindi masyadong maputi, hindi rin naman masyadong kagwapuhan, saktong-sakto lang pero sapat na ang mga ngiti nya para suklian ko rin ito ng bonggang-bonggang ngiti. Lol!

“Filipini..?” Ang tanong niya sa akin at tumango lang ako bilang tugon sa tanong niya.

“Your face is familiar to me,” ang karugtong na sinabi pa nya sa akin.

Doon nagsimula ang aming kwentuhan. Nalaman ko na Hakeem ang pangalan nya. Nagtatrabaho sa isang pinakasikat na Bangko dito sa Oman at bilang patunay, binigyan niya ako ng calling card. Nalaman ko rin na kilala niya ang aking employer at ilang beses narin nya itong nakadaupang palad dahil meron itong account kung saan siya nagtatrabaho. At malamang, nasabi nyang familiar ako sa kanya dahil madalas ako ang pumupunta sa bangko para kunin ang bank statement ng aming kompanya. Madali kaming nagkapalagayan ng loob. At ng paalis na muli ang bus, sumakay na kaming dalawa.

Sa may likuran ko pala siya nakapwesto at katabi ko naman ang isa pang lalake na nagpakilala sa akin na Mohammed. Sa terminal palang pagsakay namin ng bus, napapansin ko na, na patingin-tingin sa akin si Mohammed. At hindi na ako nagulat ng sa akin siya tumabi. Naiinis man ako wala akong nagawa. Hindi narin naman ako makalipat dahil okupado na agad ang lahat ng upuan. Iraqui si Mohammed, palagi akong kinukwento at pilit ang aking mga sagot. Hindi ko siya feel, dahil pakiramdam ko lahat ng boylet na katabi namin sa bus ay inaagaw sakin. Napakadaldal. Lahat nalang kinausap. Nagmamaganda ang hitad. Ang gagwapo pa naman ng mga local na kasakay namin at mga fresh pa. Meaning, mga bagets pa. Haha! At hindi ko masyadong matitigan ang mga bagets na ito dahil nakaharang siya. Berde rin kasi ang dugo ni Mohammed Iraqui! Alam ko yun! Kaya kakabadtrip. LOL!

Ilang oras din ang lumipas bago namin marating ang border. Nagising lang ako sa sigaw ng isang omani dahil nangongolekta na ito ng passport at residence card para ito’y matatakan. Pagtingin ko sa labas, lumiliwanag na ang paligid. Pumarada ang bus na aming sinasakyan. Kanya-kanyang diskarte ang mga pasahero. ‘Yung iba, bumaba at ang iba naman nanatili sa loob ng bus at alam ko na dapat maging maingat ako dahil sa bawat sulok ng lugar ay may nakatagong surveillance camera. Pero anong gagawin ko? Ihing-ihi na ako. Kaya nagmamadali akong bumaba ng bus. Sinita pa ako ng driver pero sabi ko naiihi na ako kaya pinayagan narin ako. Pagpasok ko sa toilet room, ako lang mag-isa. Pagkatapos umihi, nanalamin ako. Tiningnan ko sa salamin kung maganda parin ako kahit bagong gising. Charossssss! Naghilamos at nagtoothbrush. Hindi pa ako tapos sa aking ginagawa ng biglang bumukas ang pinto— si Hakeem ang pumasok. Nakangiti sa akin at dumerecho sa isang cubicle....

Kinabahan ako sa ngiti nya kasi parang iba, parang may malisya, o baka naman ako lang ang nagiisip ng ganun. At ewan ko ba, noong oras na iyon, bigla nalang ako nakaramdam ng excitement :)



ITUTULOY.

Kean- Wala Na Tayo

Dami ko tawa kay Kuya Kim! LOL

Juris- Kahit Di Mo Sabihin

Bugoy Drilon- Paano Na Ang Puso Ko

Erik Santos- Kulang Ako Kung Wala Ka

Ang Lakas ni Ama

"This morning, I received SMS from my Dad in the Philippines and I’m so glad coz he knows how to make and send message na. Before kasi, ang alam lang nya mag-call. Yun lang. Tapos, minsan nga kapag kausap ko hindi nya ako masyado marinig kasi tumatanda na siya. But I must say this to all of you, I am really a proud son of my dearest loving father.”

Bago pa man kami makarating sa estado ng buhay na meron kami ngayon, maraming hirap at pagsubok ang dinaanan ng aming mga magulang. Hindi biro ang mga dagok na naranasan nila lalo na ng aking ama na nagmula sa isang pamilyang salat sa lahat ng bagay.

“Kiko, bumangon ka na jan at marami ka pang gagawin sa bukid, mauuna na ako sa ilaya at pakakainin ko pa ang ating kalabaw, sasama narin ako kay pareng berto para mangisda, ikaw na ang bahala sa bukid,” ang utos ng aking lolo sa aking ama.

“Opo,” ang sagot ng aking ama na noon ay pupungas-pungas pa dahil madaling araw pa lang ng mga oras na iyon subalit kailangan na nyang tulungan si lolo sa paghahanap-buhay para may makain ang kanyang mga nakababatang kapatid.

Mabait si itay. Mapagbigay. Maasikaso. Masipag. At gwapo kahit maitim ang balat. Sa murang edad pa lang nya, lahat ay makakaya nyang gawin para sa pamilya nya. Kaya kahit sa ilalim ng kainitan ng araw, nagaararo siya sa bukid para maitawid lang sa hirap ang kanyang pamilya. At sa araw-araw na ginawa ng Diyos, tanging ang kalabaw ang kasa-kasama nya at naging kaibigan sa lahat ng oras. Doon, sa ilalim ng punong mangga, habang abala ang kanyang kalabaw sa pag ngasab ng mga damomg ligaw, siya naman ay kumakain ng kanyang pananghalian, nagtitiis sa nilagang kamote na hinanda ng aking lola para sa kanya.

Nang dumating ang babaeng nagpatibok sa kanyang puso, ang mga katangiang ito ng aking ama ang baon nya para masungkit ang puso ng aking ina at hindi naman siya nabigo. Kahit medyo nakakataas ang antas ng buhay ng aking ina kumpara sa aking ama, hindi ito naging basehan para sa aking ina na mahalin ito at bigyan ng pagkakataon. Sa una ay maraming balakid sa kanilang relasyon ngunit ito ay kanilang napagtagumpayan. Ikinasal nga sila ngunit kailangan ng aking ama na patunayan ang kanyang sarili sa pamilya ng aking mahal na ina na sa simula palang ay tutol na sa kanilang pagpapakasal. Dumaan ang mga araw, dahil sa tyaga, sipag at pagtutulungan ng aking mga magulang, nakapagpagawa sila ng isang pampasaherong bangka sa aming probinsiya at mula doon, bumuhos ang swerte sa kanilang dalawa. Mula sa isang bangka, naging dalawa ito, tatlo, hanggang makapagpatayo narin sila ng sariling tindahan sa aming lugar.

Hanggang….

“Kiko, manganganak na ata ako…..!” ang sigaw ng aking ina habang hawak-hawak nya ang kanyang tyan at nakakapit sa poste ng aming bahay.

“O.. ah..cge, dito.. humiga ka muna at ipapatawag ko na si aling matilda,” ang natatarantang sagot ni itay.

Madaling araw ng ako’y inire ng aking mahal na ina. Basang basa daw ang kumot na ipinansapin dahil sa dami ng tubig na lumabas kasama ako. Hmmmm so ibig sabihin, sanggol palang ako marunong na akong lumangoy at sumisid. Kahit umibabaw este sa ibabaw at ilalim ng tubig ay pwede ako. Ganun??? At mahilig na rin akong uminom ng juice at ice tea noon? Kaya pala. Kaya pala ang hilig kong sumupsop este sumipsip. Weeeh? Whatever! Feather! However! Forever! Duster! Baler! Quezon!

Bunso nila akong anak. Kasama ng aking ate at kuya, bata palang ay sinanay na kami ng aming magulang na maging masinop sa pagpapatakbo ng negosyo. Ito na ang nakasanayan naming tatlo. Ang magsukli sa mga taong bumibili sa aming tindahan. Ang magbilang ng piso-piso at limampiso para makabuo ng isang-daan at ilagay sa plastic para ipambayad ng koryente (syempre may kupit na ako dun). Ang magkilo ng bigas, miki bihon, gulay at tuyo. Ang maglista ng mga pangalang gustong bumili ng karneng baboy kapag dumating na ang tamang panahon para katayin ang mga alagang baboy ni ama. Ang magpakain ng mga sisiw at maglinis ng mga ipot nito para after 45 days, pwede ng mabenta at syempre pa, fried chicken din ang ulam namin. Ang maghakot ng mga paninda mula sa daungan hanggang sa tindahan namin gamit ang sidecar, na inangkat pa ni ama sa bayan ng Gumaca. Ang tumulong kay inay sa paghalo ng adobong mani sa kawali para maitinda din ito, ang tumulong sa paggawa ng ice candy na ipapalako sa aming lugar kapalit ng ilang porsyento at ang gustong gusto ko, ang mamitas ng paminta sa aming bakuran. Kasi nararamdaman ko, paglaki ko ako’y magiging isang PAMINTA. Lol!

Lahat ata ng pwedeng pagkakitaan ay ginawa ng aking ama para maibigay ang aming pangangailangan at bilang ganti sa kanilang pagpupursige, hindi rin namin sila binigo. Si ate nakapagtapos bilang isang nurse, si kuya naman, natapos nya ang pagiging isang arkitekto at ako naman ay hindi parin makagraduate sa paglalandi. Charot! Ako naman po ay graduate ng business administration. Isa ito sa pangarap ng aking ama, ang mapagtapos kaming lahat sa kolehiyo sa aming kursong napili na kailanman ay hindi nya nagawa sa buhay nya. Grade six lang kasi ang kanyang natapos kaya bata palang kami, ipinamulat na nya sa amin ang kahalagahan ng edukasyon at syempre malaking bagay sa tagumpay na ito ang pagsuporta nila sa amin sa kabila ng kahirapan ng buhay.

Hanggang ngaun, hindi parin tumitigil si Daddy (wow Daddy na talaga ang tawag ko, naglevel up na kasi siya e hahaha!). Mula sa pagiging isang magbubukid noon, tumutulong nalang siya sa pagpapahiram ng kalabaw sa pamilyang nangangailangan nito na walang kakayahang bumili, kapalit ng ilang sakong bigas para sa aming pamilya. Alam kasi ni Daddy kung gaano kalakas ang kalabaw para matapos ang trabaho sa bukid. Ngunit higit pa dun, alam nya, na dahil sa kalabaw na siyang naging kaibigan nya at tagapakinig noon sa lahat ng pangarap na gusto nyang matupad, dito rin siya natutong maging malakas. Ito ang naging inspirasyon nya sa pagharap sa hamon ng buhay at tuparin ang mga pangako at pangarap nya para sa amin.

Nakakabilib ang aking ama.

Kaya ako, mag-aararo nalang sa bukid pag-uwi ko ng Pilipinas. At kakain ng nilagang kamote.

Masaya iyon.

Charosssss!

Ang Bato Sa Puerto Galera

Pending na naman ang trabaho ko. May hinihintay kasi akong product delivery notes. Tinatawagan ko ang owner ng Rehab Company, hindi naman sumasagot sa tawag ko. For sure tulog pa yun. Anong petsa na? 11:00 am na tulog parin ang mga Omani. Susmareyosep. Santisima de Trinidad Benguet. Charot! Hindi ko alam kung saan dadalahin ng mga daliri ko ang kwentong ito. Basta ang alam ko lang nagsimula na naman silang lumandi. Kinakati bah. Ganun. Lol!

Ay! May nagbuzz sa YM ko…

Boylet: Kumusta ka na?

Kian: Ok naman, nasa work. :)

Boylet: Miss na kita…

Ayan, sakto naman si boylet oh! May ikukwento na tuloy ako hahaha! At dahil minessage mo ako, ikaw ang topic ko. Hihihi!

Year 2008, umuwi ng Pinas ang isa sa pinakamalapit kong friend galing Dubai-- si Paris. Paldo ang lola mo kaya naman ininvite nya kaming dalawa ni Pakner Diana na pumunta sa Puerto Galera. Syempre kasama ang jowawis ni friend at isa pa naming barkadang lalake. At dahil libre naman ang tutuluyan, gora ang mga uhaw sa gala. Hindi mag-kandaugaga si pakner diana sa bitbit nyang swimsuit. Syempre hindi papatalo ang ating balik-bayang si Paris Hilton.

So, ayan na nga, ininvade ng grupo ang Puerto Galera. Nagenjoy ng husto at parang walang kapaguran na tinakbo ang kainitan ng buhangin. At kahit hindi pa naabsorb ng balat ang Nivea Sun Block na ipinahid sa buong katawan, ang dalawang girlaloo na kasama ko ay nagtatakbo na suot ang kanilang swimsuit na kakampay-kampay pa ang mga kamay. Parang mga gaga. Naiwan tuloy akong nakatulala. Hindi na nahiya ang mga ito. At ng masayaran ng tubig ang kanilang mga paa, automatic na lumublob na sa tubig. Excited much ang mga bruha. At dahil hindi naman ako pakipot, nang ayain nila ako, lumusong narin ako sa tubig na suot ang aking bikining itim. Ang lagay sila lang? Papakabog ba ako? Bwahahaha! Charot lang! Naka boardshorts po ako. Hindi ako bale para magsuot nun. Mawawala ang tubig sa dagat pag nangyari yun hehe!

Sobra kaming nagenjoy sa Puerto Galera. Nanood ng kung anek-anek na show sa beach kapag sasapit ang gabi. Kumain ng paborito kong mango crepe at inihaw. Magpatatoo. Magpabraid. Mamili ng shorts, sando at T-shirt na pwedeng pasalubong hanggang hindi namin namalayan na huling gabi na pala namin doon. Napagdesisyunan naming uminom. Party party kami hanggang sa ako’y senglot na at naghahanap na ng lalake. Shit! Bakit ba kasi ganun ako? Kapag nalalasing na, gusto na ng kayakap at kahalikan. Lumalakas narin ang loob ko. Nawawala na ang pagiging maria clara ko. Parang lahat ng lalake sa paligid gusto kong kaibiganin lalo na ang mga gwapo. Wahhhhhhhhh!

Inaya ko sila sa batuhan. Sabi ng mga friends kong PLU, maraming nangyayaring milagro sa batuhan sa Puerto Galera. Naisip ko tuloy bakit hindi ko itry? At dahil malakas na ang loob ng lola nyo gora ako sa batuhan. Ang KJ naman ni Friend at Pakner, umupo nalang sa buhangin at ako nalang daw mag-isa ang pumunta. Habang tinatahak ko ang kadiliman ng paligid patungo sa batuhan, nakakaramdam ako ng kaba pero mas malakas ang libog. Lol! Ganun talaga siguro kapag nakakainom, tumataas ang libido natin.

Narating ko ang batuhan. Hmmm pansin ko agad, mukhang may milagro ngang ginagawa ang mga nandoon. Lumapit ako. As in nilapitan ko sila talaga. Gusto ko kasing makita kung ano ang ginagawa nila kahit alam ko naman kung ano ang pwede nilang gawin sa isat-isa. Hindi ko masyadong makita ang mga mukha nila. Bigla kong naramdaman ang paghawak sa akin ng isang lalake, sumunod ang isa pa, hinihimas ang aking……..

Braso!!!!!!!

Kayo talaga. Braso lang. hehehe. Pero umiwas ako kaya sila nalang ang nagkiskisan. Gusto ko lang kasi manood eh! Live show lang ba. Ang natitirang tatlo, ayun, busy sa pagsupsop sa isa’t isa. Tunog palang, parang nagmamadaling sumupsop ng ice cream na natutunaw. OMG! Ang bastos ko naman. Lol!

Aalis na sana ako ng biglang may maramdaman ako sa likod ko. May dumating pa palang isang lalake. Matangkad siya sakin, as if matangkad ako sa height kong 5’5. Haha! Siguro mga 5’7 siya. Binulungan nya ako at kung anuman ang sinabi nya… sa akin nalang yun. Hehe!

Naaninag ko ang mukha nya ng hindi sinasadya dahil sa sinag ng flashlight na nanggaling sa paparating na mga kalalakihan. At sa palagay ko, pasado naman siya sa taste ko kaya ng hinila nya ako sa isang lugar malapit sa batuhan hindi na ako nagpakipot pa. Para kaming bagong pasok sa school, introduce yourself muna sa isa’t-isa. Abah dapat lang noh? Kasi ilang sandali pa, magpapalitan na kami ng laway, maghihimasan at magsusupsupan na tapos hindi namin alam ang pangalan ng bawat isa? Paano nalang pag tinanong ako ni Pakner ng ganito….

Pakner: O ano, may nakatrip ka ba sa batuhan?

Kian: Oo naman ako pa!

Pakner: Talaga? Anong name? Tagasaan? Ilang taon? Maganda ba katawan? Gwapo ba? May trabaho? May kotse? May kapatid bang lalake? Titingnan ko Pakner!!!!!

Jusko. Ganyan talaga si Pakner. Mas excited pa sa akin pag may lalake. Maraming tanong. Kaya dapat kahit basic info lang, alam ko. Haha!

Pagkatapos ng konting chikahan namin malapit sa batuhan, nagsimula na ang kanyang mga kamay. Noong una sa braso ko lang, nagpapakiramdaman kami. Jusko may ganun pa. Bakit ba hindi na agad i-grab at magpalitan na ng ngala-ngala para tapos na. Lol! Hindi pwede. Dapat romantic. Eeeeeh! Hanggang maramdaman ko ang paggapang nito sa aking buong katawan at sumentro doon. Hinalikan nya ako sa leeg patungo sa aking tenga. Shit! Andun pa naman ang aking weakness. Kaya nagpaubaya nalang ako. Ano ba. Hindi ko na kasi kaya ang nararamdaman ko. Sasabog na ang ulo ko. Charot!

……….. at nangyari na nga ang naganap na. Syempre naligayahan din siya. Lol!

Marami akong nalaman sa kanya. Akala ko dayo rin siya sa Puerto Galera, yun pala mismong tagaroon siya. Nakita daw nya akong umiinom at medyo senglot na kaya ng makita nya kami na papuntang batuhan, sinundan niya ako. Hindi lang siya makaporma kasi may kasama ako. Pero ng hayaan nila ako na pumunta sa batuhan na mag-isa, dun na siya nagkaroon ng pagkakataon. Kaya naman pala sa bandang likuran ko siya nanggaling. Ako pala talaga ang puntirya nya. Magaling na boylet ito. Sinigurado na mahuhuli nya ako. Oh well, swerte nya kasi natikman nya ako. Bwahahaha! Kapal ko.

Hanggang ngayon, patuloy parin ang communication namin. Alam ko na hindi maganda ang naging simula ng aming pagkakaibigan dahil ito ay nabahiran ng hindi magandang gawain (pero masarap( ") pero narealize ko din na bakit ko pa ba iisipin ang mga bagay na iyon. Nangyari na ang lahat. Hindi na namin maibabalik. Ang importante dito, natanggap namin ang isa’t-isa at patuloy naming inaalagaan ang aming relasyon bilang isang magkaibigan. Para kasi sa akin, hindi ko titingnan kung paano nagsimula ang isang bagay. Nagsimula man ito sa maganda o pangit, mas bibigyan ko parin ng atensiyon at pagpapahalaga kung paano ito yumabong at paanong magbibigay ito ng inspirasyon sa iba.

Ang pagkakaibigan ay parang mga bato lang din. Subukan mong baybayin ang dalampasigan at makakakita ka ng mapuputi at maiitim na bato. Hindi man natin aminin sa mga sarili natin, madalas puti ang ating napapansin at hinahangaan. Sa simula nasisilaw tayo sa linis at ganda ng mga ito. Pero alam nyo ba na naniniwala ako na maaaring magbago ang lahat sa isang hampas lang ng malakas na alon? Sa paghampas nito, ang batong gustong-gusto mo at iyong hinahangaan ay maaaring madala ng alon sa laot ng dagat at maaaring hindi na makabalik pa sa pampang. Hindi mo na mahanap. Hindi mo na masisid. Hindi mo na maabot. Hindi mo na mahawakan.

Sa kabilang banda, ang mga bato naman na hindi mo madalas napapansin dahil sa dungis nito ang siyang nananatili sa dalampasigan. Sa paglipas ng panahon, hindi man natin maintindihan at maipaliwanag, nagbabago ang kulay at anyo nito. Kung dati maitim ito, nagiging mapusyaw na at pagtagal nagiging maputi narin. Minsan pa nga ang mga ito ay nagdidikit-dikit na at kahit anong pilit mo, kahit anong gawin mong pag-ire, kahit lumabas pa ang alimuranas mo sa pwet (aw!) hindi mo ito mapaghihiwalay. Ganun katibay. Ganun katigas. Ganun katatag.

Ganyan din ang pagkakaibigan. Kahit hindi maganda ang naging simula, pinagtitibay naman ito ng panahon at unos na pinagdaraanan. :)

Diet Plan

Yey! 3rd day na ng diet ko. So far nasusunod ko naman ang diet plan. Pinakamahirap talaga ang first 3 days kasi fruits and vegetables lang ang kakainin the whole day except tomatoes and banana. At nakakahilo talaga! Mabuti nalang wala ako masyadong trabaho kasi Ramadan. On the 4th day, tsaka lang pwede kumain ng saging, oo "saging" hahaha! Saging talaga! Lol

Last time na ginawa ko 'to, nabawasan ako ng 3lbs in 1 week. Hindi ko pa masyado kinakarir un ha? Kaya ngayon kakaririn ko talaga. Target ko sana 10lbs ang mabawas sakin this time para maging 130lbs ako. Sana makaya ko. Ideal weight ko na yun kasi before, naging 125lbs ako at napansin ko na masyado na akong payat. Hindi masayang tingnan. Fanget! Haha!

I-share ko sa inyo ang diet plan na sinusunod ko para mabawasan ang weight. Effective naman siya sakin, sana ganun din sa inyo. :)

Weight Loss Diet Program:

Reminders: 
1. Say "no" to alcohol
2. Drink at least 10 glasses of water each day

What To Eat?

Monday-- all fruits except banana. 

Tuesday-- all vegetables except tomato. (Large baked potato with butter for breakfast)

Wednesday-- mixture of fruits and vegetables except banana and tomato.

Thursday-- banana, milk and vegetable soup. (as many as 8 bananas and 3 glasses of milk)

Friday-- beef and tomatoes. Hamburger is ok. (6 tomatoes & 10 oz of beef)

Saturday-- beef and vegetables.

Friday-- brown rice, fruit juices and vegetables.



If you want to read the full details of the diet plan, just click the link below.
http://www.facebook.com/note.php?saved&¬e_id=373217918773

Oh well, goodluck nalang sa'kin at sa inyo. Waaaahhhhhhhh!

:)

Shooting Star

"Tumingala ka at tingnan mo ang langit, kapag nakakita ka ng shooting star ibig sabihin nun handa ka na ulit magmahal...."

Napaisip ako nang marinig ko 'to sa palabas na Guns & Roses na pinagbibidahan ni Robin Padilla at Bea Alonzo sa isang teleserye ngaun sa dos. Napaisip ako kasi sa puntong ito, hindi ko alam kung nasa moving stage pa ba ako or nakamove on na sa last relationship ko. Basta ang alam ko ngaun hindi ko na siya palagi hinahanap, hindi ko narin masyado tinitingnan ang mga tweets nya pati narin ang status nya sa facebook at madalas hindi ko narin siya naiisip bago ako matulog. Indikasyon na nga ba ito na handa na ulit ako sa panibagong yugto ng buhay pag-ibig ko?

Lumabas ako ng flat. Alam ko kabaliwan ang gagawin ko pero umakyat ako sa roof top ng aming building at doon ako ay umupo at tumingala upang tingnan ang lawak ng kalangitan. Umaasa ako na sa gabing ito ay may makikita akong shooting star kahit isa lang para patunayan na tama ang narinig ko kanina.

Matagal-tagal rin akong naghintay, kalahating oras..... Isang oras..... Isang oras at kalahati hanggang....

"Aray! Shit!" At bigla akong napatayo sa aking kinauupuan.

Pasaway na langgam. Buti nalang nasa itaas palang siya ng aking alak-alakan ng maisipan nya akong kagatin. Eh paano kung medyo bastos ang langgam na ito at sa singit o kaya naman sa hmmmm o kaya sa kuyukot nya ako kinagat. Naku kukulutin ko talaga ang buhok nya na parang poon o kaya kakalbuhin ko nalang para hindi na siya makapagmaganda. Echoserang langgam. Lol!

Umisod ako sa kabilang side at sa aking pagkakasandal sa pader, komportable kong natanaw at nasulyapan muli  ang mga bituin sa langit na parang nagaanyaya na sila'y aking abutin at yakapin. Nagniningning ang mga bituin. May malaki at may maliit. Meron ding aandap-andap.

"Hmmmm sino kaya sa mga yan ang mga ex ko?" Hihihi! Bakit ba bigla ko nalang sila naisip? :)

Sino kaya jan si Rico, si Humpz, si Jc, si Rb, si Silverdust, si Babyblue, si Renz, si Arbin, si Cy, si Perry, si Jubei, si Aishteru, si Taxio, si Jp at si Jerwin. Isama pa natin ang mga nasa singkwenta na aking naka MU at nakatrip sa kung saan-saang lupalop ng mundo. I'm so malandi talaga like a pornstar. Lol! 

Seriously, naisip ko tuloy na ang mga bituin sa langit ay sumisimbolo sa mga taong nakatunghay at naghihintay ng pagkakataon na tayo'y lubos na makilala at manapay makapagbigay ng kinang sa ating buhay. Ngunit paano? Paano mangyayari ang lahat ng ito kung ang puso at mata natin ay nakafocus sa iisang bituin lamang na ngaun ay aandap-andap nalang at hindi na kayang makapagbigay ng liwanag sa ating buhay? Na halos gabi-gabi ay padilim ng padilim ang ating paligid tuloy nangangapa ang puso kung saan tayo patungo? Samantalang maraming bituin sa langit ang patuloy ang pagkinang at naghihintay lamang na iyong bigyan ng pansin at pagkakataon.

Tumayo ako mula sa aking pagkakaupo. Pinagpag ang bandang puwitan na nabahiran ng alikabok. Sa huling pagkakataon, muli kong tinanaw ang langit. Wala parin akong nakitang shooting star na magpapahiwatig na maaari na muli akong umibig. Pero malinaw ang ipinahihiwatig ng mga bituin sa akin. Kung gaano sila karami, maaaring ganun din karami ang maaaring magmahal sa isang katulad ko maging sino man at kahit ano pa man ang aking pinagdaanan.

Maswerte ang iba. Agad natagpuan at nayakap ang bituin na para sa kanila lamang. Ang iba sa atin ay patuloy ang paghahanap at paghihintay. Minsan, napipili natin ang bituin na akala natin ay para sa atin ngunit pagtagal mawawala rin pala ang kinang nito dahil nakalaan ito para sa iba. Sadyang ang buhay ay puno ng pagsubok kaya nararapat lang na patuloy tayong lumaban, maghanap, maghintay, magtiis at umasa.

Ako? Oo, maghihintay ako. Alam ko, darating din ang tamang panahon na masisilayan at makakamit ko ang bituin na nakalaan para sa akin. Ang bituin na magbibigay sa akin ng habambuhay na liwanag at muli'y magbabalik ng ningning sa aking mga mata. :)

Mama's Boy

Bobby:
"I am not the perfect little Bobby that you've always wanted. Mom, accept me as I am or forget me."

Mother:
"I won't have a gay son."

Bobby:
"Then Mom, you don't have a son now..."


Para akong tanga sa office kasi hindi ko mapigilang umiyak sa pelikulang pinapanood ko. Nandoong ipunas ko ang aking kamay at braso sa aking luha at hindi pa ako nakuntento, pati mismong suot kong damit ipinunas ko narin, hahaha! Wala kasi akong makitang tissue sa table ko. Hindi ko alam kung saan inilagay ni Banggali. Pero sobrang nadala talaga ako sa eksena. Mother and son relationship. Feeling ko ako si Bobby sa pelikula. Huhuhu!

Mabuti nalang at busy ang boss ko sa kabilang kwarto. Sa tapat ko naman na pinto, busy din si Ammar pakikinig ng dasal, ramadan kasi. Wala si Banggali nakabreak. Si Ahmed naman pumunta sa India at nasa Muscat naman ang employer ko. So, ako lang sa loob ng office ko kaya ok lang na umiyak. Kung gusto nyong mapanood ang movie, click nyo nalang ang link sa ibaba.

http://jonathanorbuda.blogspot.com/2011/07/prayers-for-bobby-full-movie_26.html

Mahirap talaga kapag hindi ka tanggap ng Mommy mo sa kung ano ka bilang isang tao. Hindi kumpleto ang sarili mo kapag ganun. Kahit saan ka pumunta, hindi ka lubos na magiging masaya. Siya kasi ang nagalaga sa atin. Mula sa kanyang sinapupunan inalagaan nya tayo hanggang sa ating paglaki. Sabi nga ni Vilma Santos sa pelikula nila ni Luis Manzano at John Lloyd Cruz, pati utot ng anak nya kilala nya.

So, paano pa kaya sa mga katulad namin na itinatago parin hanggang ngaun sa aming pamilya ang kabilang mukha ng aming pagkatao?

Naalala ko tuloy ang isang eksena noong umuwi ako sa Pinas last May 2011. Kasama ko si Mommy. Pilit nya akong pinasama sa palengke. Kahit ayaw ko wala akong nagawa. Hindi kasi nya ako ibibili ng mangga na peborit ko tsaka Nanay ko yun e. Mas close ako sa kanya kesa sa Dad ko. Eh mabait at masunurin akong anak so gora ang beauty ko sa palengke. Lol! So, sumakay kami ng jeep. Nakatsinelas, light brown shorts at shirt lang ako. Ganito ang eksena, may sumakay na lalake, mga 5'7, slim, maputi, pasado naman ang looks at kissable lips. Syempre pagsakay palang nya, alam ko na agad na kafederasyon siya, ramdam ko yun, pero kasama ko ang nanay ko hindi pwedeng maglandi. Magkatapat sila ng mommy ko sa upuan so halos magkatapat lang din kami, kasi magkatabi lang kami sa upuan ng Mom ko. Shit, itong lalakeng to, tinitingnan ako. Sa sulok ng mga mata ko alam ko yun. Pero hindi ko siya tiningnan. Never akong nakipagtitigan sa kanya o tiningnan siya ng matagal. Kung siguro wala ang Mommy ko sa eksena, naku baka nagpalitan na kami ng celpon number or baka dun palang sa jeep, nagkiskisan na kami ng braso at legs hahaha! Charot lang! Tapos ayun na nga pagbaba namin sa palengke, sabi ng Mommy ko un daw maputing bagets na lalake, tingin ng tingin sa akin. Hahaha! Shit, napansin din pala ng mommy ko. Hindi  ko masabi sa mom ko na bisexual ang lalakeng un. Wahhhhhh! Sabi ko nalang baka nagagandahan sa porma ko, period! Wala kasi akong maidahilan. At nag agree nalang ang mom ko sabay abresiyete sa braso ng bunso nyang anak hehe!

Sa totoo lang hanggang ngaun wala parin akong lakas ng loob na aminin sa Mommy ko o sa pamilya ko na mas nakakaramdam ako ng attraction sa lalake kesa sa babae. Hindi ko masabi kasi ayokong masaktan sila, ayokong madisappoint sila sa akin, ayokong pagtawanan nila ako at ayaw kong ilagay ang aming pamilya sa kahihiyan. Alam kong hindi ako nagiisa, marami jan ang katulad ko na pinipilit maging isang tunay na lalake sa harap ng kanilang pamilya at talagang napakahirap para sa akin dahil hindi ko magawa ang lahat ng gusto ko, hindi ko maipakita ang totoong ako at tunay kong nararamdaman. Ang sakit sa bangs, yun lang ang masasabi ko. :)

Pero mas pinili kong itago ito sa aking pamilya dahil alam ko na mas makabubuti na itago muna ito. Hindi pa panahon. Alam ko darating din ang araw na masasabi ko rin ito sa kanila. Kung kelan iyon, hindi ko pa alam. Kailangang patunayan ko muna sa kanila na kaya kong magtagumpay sa buhay ko. Baka sakali kapag stable na ako at meron ng maipagmamalaki, madali na nila akong matanggap. Iyon ang gusto kong mangyari kahit alam ko naman sa sarili ko na mahal nila ako at matatanggap nila ako kahit wala akong mapatunayan sa buhay. Tsaka malay natin, may nakalaan palang babae para sa akin, ung tatanggapin akong maging kabiyak kahit ganito ako. O db bongga? So, hindi na nila kelangan pang malaman. Haha!

Naiinggit ako sa mga bading na maaga palang ay natanggap na ng kanilang pamilya kasi maagang naglandi at nagladlad. Pero minsan, natatawa ako sa mga baklitang walang kiyeme kung kumembot sa daan, magmake-up at magsuot ng damit pangbabae. Ang iba pa nga kung saan-saang pageant sumasali kahit alam nilang wala silang K. Hindi ko naman sila kinokondena, pero sana magkaroon sila ng respeto sa sarili. Ang iba kasi, bakla na nga, wala pang respeto sa sarili kaya tuloy nababastos at nadadamay ang mundo ng kabaklaan. But in general,  maswerte sila, dahil malaya nilang nagagawa ang gusto nila sa buhay at iyon naman ang importante.

Sa mga katulad ko, kafatid at kafederasyon, ipagpatuloy natin ang maging responsable sa mga mahal natin sa buhay at mismong sa sarili rin natin. Huwag nating hayaang husgahan tayo dahil sa kakulangan sa ating pagkalalake. Ang totoo, minsan mas tunay pa tayong mga lalake dahil sa ating mga kakayahan at magandang pananaw sa buhay kesa sa mga taong mahilig manghusga ng kanilang kapwa.

Isang Gabi sa aking Paglalakad

Habang sinusulat ko ito, nandito ako sa shop ng kaibigan ko. Naghahanap kasi ako ng wifi area. Nanghihinayang ako sa 1 rial na i-loload ko para sa 24 hours internet. Kuripot kasi ako eh. Hehe P112 din un sa pera natin no? Tapos hindi ko rin naman magagamit ng matagal kasi bukas papasok na naman ako sa trabaho at maghapon naman akong nakainternet doon. May katwiran naman ako di ba? Hehe! Pero hindi tungkol sa internet ang kwento ko.

Unang gabi ngaun ng Ramadan. Lumabas ako ng flat para nga maghanap ng wifi area dito malapit sa shop nina Nyoks. Dikit-dikit kasi ang computer shop kaya sigurado may masasagap ako. Habang nasa daan ako kanina may tumigil na puting kotse sa tapat ng isang building malapit sakin. Bumaba ang driver. Napa wow ako kasi ang gwapo ni bagets. Nakamaong na pantalon at plain white shirt na fit na fit sa kanya. Feeling ko may abs siya. Shit! Super yummy. Ganun ang mga type ko kaso di man lang ako tinapunan ng tingin. Nagmamadaling bumaba at umakyat sa building kaya napasimangot ako. Teka, hindi parin yan ang ikukwento ko. Haha! Ang daldal ko no? Lol

O xa eto na talaga. Habang naglalakad ako papunta sa shop, napansin ko bakit parang walang tao? Nasa city ako ha, main road, naglalakad pero pakiramdam ko nag-iisa ako. Napakatahimik ng lugar. Walang taong gumagala eh 7pm palang naman. Bigla tuloy akong natakot. Hindi ko kasi dala ang residence card ko (Pataka), e kahit naman dala ko pa yun, expired narin dahil hanggang ngaun hindi parin ako narerenew. Sarado din ang ibang business establishments. Parang mga takot ang tao na lumabas sa kanilang mga lungga. Naisip ko tuloy ganito ba ang eksena pag martial law? Pakiramdam ko talaga, anytime, bigla nalang may dadampot sakin na police, o may sasabog na bomba o babaril sakin tapos bang!  Tsugi na ang beauty ko sa Oman. Wahhhhh kaya minadali ko ang paglalakad. Hanggang may nakita akong isang sasakyan sa lumagpas sa crossing.

Mabibilang ko talaga sa daliri ko ang nakita kong tao at sasakyan simula ng lumabas ako ng flat at pumunta sa shop nina Nyoks. Nakakapanibago. As in!

Pagdating ko sa shop, natatawa ako kasi alam ko naman ang dahilan kung bakit pero hindi ko lubos mapaniwalaan na halos lahat sila nasa loob ng bahay at kumakain. Naisip ko tuloy, bakit hindi ko rin subukan magfasting? Hindi ako kakain from 5:00am until 6:45pm. Kahit tubig hindi ako titikim. Hmmmm.. Siguro kung magagawa ko yun sa loob ng isang buwan, matatalo ko ang waistline ni 2010 fourth runner up Ms.Universe Venus Raj. Hehe! Pero alam ko suntok sa buwan ang iniisip ko. Like hindi ko talaga keri yun!

Isang oras din akong nagstay sa shop. Nang lumabas ako at pauwi na, nakita ko normal na ang lahat. Halos hindi nga ako makatawid sa daan sa dami ng sasakyan na humaharorot. Mga nagyayabang. Nasabi ko tuloy sa sarili ko...

"Abah! Busog na ang mga Omani. Mukhang nakadighay na sila ng bonggang-bongga!"

O xa mga shupatid, babush na at tatawagan ko muna ang employer ko. Siguro naman nakadighay narin siya at sana makausap ko na siya ng matino tungkol sa renewal ng aking visa. Ayokong matagpuan ang sarili ko sa Oman na nakahawak sa mga rehas na bakal. Aw!