You Already

I just realized na napakabilis pala talaga ng araw. Napalitan na naman ang buwan at hindi ko namalayan na 12 days na pala akong walang entry sa blog ko. I am hoping na kahit paano, may nakakamiss ng mga kwento ko.

Anyway, sa loob ng 12 days na hindi ako nakapag-share sa inyo, nanatili paring matingkad at kaakit-akit ang buhok kong blonde. Hahaha! Bakit ko ba nasabi?


Kasi naman masyado akong naging busy sa taong nagbibigay ng saya at excitement sa buhay ko ngayon. Oo. Tama. Tumpak. Naman! Hindi nyo na kailangang isigaw, ipamukha at sabihin sakin na “Kian, you already….!” Kasi ako na talaga! Bwahahahaha!

Checking message details in my inbox. Omg! Lol!

******************

Dahil simula na naman ng klase sa Dhofar University and Salalah College of Technology, buhay na buhay na naman ako. Sa dami ng mga estudyante na lokal na nakakachat ko sa facebook mula sa ibat-ibang sulok ng Oman na nagaaral dito, mayroong ilan sa kanila na nakatawag ng aking pansin at nakakapagpasaya ng aking araw. Isa na dito si Salem.

(For sure ichecheck ng mga beki ang namesung ni lokal sa facebook ko. Hahaha! Sorry hindi yan ang codename nya sa facebook, mga belat! :)

Pagdating palang ni Salem sa Salalah, tinawagan na niya agad ako. Para bang sabik na sabik makita ang matagal na niyang ka-chat sa facebook. Syempre ako ‘yun. Hehe! At dahil hindi naman siya ganun kagaling mag-ingles, minsan hindi kami masyado magkaintindihan sa telepono. 

Unang kita ko palang kay Salem napa-wow na agad ako. Parang gusto ko na tuloy kantahin ang awit na nagpasikat kay Sheryl Cruz noon na hanggang ngayon ay peborit na peborit at idol na idol ng aking Ate at hate na hate naman namin ni Kuya dahil may pagkamalaki ang hita at may pagka-palaka kung magsalita at kontrabida noon sa loveteam ni Romnick Sarmienta-Jennifer Sevilla at super maarte kung umasta sa Tv at pelikula at nagtataglay ng demonyitang mata at kilay at ano pa ba? Hmmmm andaming AT! Imbierna siya! Basta ‘yung kanta ----------- Mr. Dream Boy! :)

"Engineering student, full-blooded Omani, 21 years old, 5’7 ang taas, medyo maputi, medyo balbon, matangos na ilong, malantik na pilik, mapungay na mata, nakakaakit na ngiti, perfect set of teeth at hindi papahuling hitsura. Swak na swak sa pinapangarap kong boyfriend na lokal."

Hays…. Kung siguro nakikita nyo ako nung mga oras na iyon habang nakasakay ako sa kotse nya, matatawa kayo sa akin. Kilig na kilig ako pero pigil na pigil. Kapag tumitingin siya sa akin, hindi ko masalubong ang tingin nya. Kapag ako naman ang tumitingin sa kanya, nakikita ko na siya naman ang nahihiya. Kapag nagkakahulihan kami ng tingin, mangingiti nalang kami pareho. That time, parang awit naman ni Tootsie Guevarra ang uma-alingawngaw sa pandinig ko! Gustong-gusto kong kantahin with matching handwave moves hahaha! “Di ko malaman ang nadarama, sa tuwing ika'y aking nakikita, may kung ano sa damdamin, at abot-abot ang --------- KABA!" 

Omg! Is it LOVE? Hahahaha! Charot!

Road trip ang ginawa namin ni Salem. At dahil hindi pa nga narerenew ang working visa ko hanggang ngayon (that means illegal na ako dito), pinaalalahanan ko si Salem--- ang aking future asawa (Omg! Ano daw? Hahahaha!), na mag-ingat  sa pagdadrive. 

Hindi ko mapigilan na pagmasdan ang lalakeng umagaw ng aking atensyon sa facebook. Sa dami ng nakahilerang lokal na nakaonline palagi sa chatbox ko, siya lang ang inaabangan kong magonline. Promise! At heto na nga siya. Katabi ko sa kotse. Kausap. Kangitian. Katawanan. Kahawakan. Kapisilan. Ay! Omg talaga! Lol! Charot lang!

Ayaw ko ng ikwento ang buong detalye ng aming mga napagusapan (Hmmmm....), ginawa (Shit!), pinagsaluhan (Omg! hahaha) at napagkasunduan (Wow!). Basta ang masasabi ko lang, sobrang saya ng una naming pagkikita. The mere fact na ako ang inuna nyang puntahan kesa sa tito nya, sa mga barkada nya o classmates na tawag ng tawag sa kanya habang magkasama kaming namamasyal, panalong-panalo yun sa puso ko.

Inihatid nya ako sa tapat ng flat namin. O diba haba ng buhok kong blonde hahaha! At bago pa man ako makababa ng kotse nya, para bang alam na alam na namin ang gagawin. Walang kaabog-abog, nagkiss kami, eeeeeeeeeeeeehhhh sa lips! Kahit pa may makakita sa aming kapitbahay.

Napaka-sweet para sa akin nun.

Pagpasok ko palang sa flat namin, sumigaw ako na para akong nanalo ng jackpot sa lotto! Tinawagan ko pa si Ate Regie dahil kilig na kilig talaga ako at wala akong mapagsidlan ng kaligayahan. Para bang kailangan kong magshare para humupa ang tsunaming nararamdaman ko sa puso ko. Oo, like that! Bwahahahaha!

O xa, ‘yan lang muna ang ishashare ko. J J J